argaret Lindsay (19 sept 1910 – 9 mei 1981)

Lengte: 1.65 m (5' 5")
Echtgenoot:  geen
4 zusters en 1 broer: Helen (met wie ze woonde), Zus Jane Gilbert (Jane Kies) die getrouwd was met acteur William Hopper .

Lindsay trad op in ongeveer 80 films, meestal als de "andere vrouw," een debutante, kennis of beste vriendin. Ze wisselde A met B-films af, hoofdrollen met bijrollen, en werkte met top acteurs als Paul Muni, James Cagney, William Powell, Errol Flynn, en zelfs een beginnende Humphrey Bogart. Het enige wat ze scheen te mankeren was echte 'star quality'. Haar B-filmervaringen omvatten ook de vrouwelijke hoofdrol in zeven Ellery Queen films. Na dat ze Warners verliet bleef ze acteren in vooral B-films, en ging later over tot karakterrollen.
Geboren in Dubuque, Iowa als Margaret Kies, was Margaret Lindsay de dochter van de apotheker, die in reeds in 1930 overleed. Ze was de oudste van vijf kinderen. "Peg" was een robbedoes die hield van het klimmen in de perenboom. Ze was een zelfverklaarde "rolschaatsfanaat" die hield van het cirkelvormig voetpad aan het Visitation Convent, "Waar ik steeds maar rondschaatste tot ik dronken was." Ze studeerde af aan het Visitation Academy in 1930 en later ook van the American Academy of Dramatic Arts in New York. Het viel haar op dat de Amerikaanse acteurs vaak tweede viool speelden tegenover hun Britse tegenhangers.

Omdat ze in Amerika geen rollen kreeg, vertrok ze naar London om er theatereervaring op te doen. Ze studeerde en beheerste er de typische upper-class spraakpatronen, zodat ze bij haar terugkeer geen moeite had om de schipreporters te doen denken dat ze een Brits actrice was. Ze kreeg haar doorbraakrol in 1933, met een kleine maar opvallende rol  in Fox's Oscar-winnende "Cavalcade" door de rolverdeler te overtuigen dat ze Brits, terwijl ze eigenlijk linea recta van de set van een Tom Mix Western afstapte!  Deeluitmakend van een verondersteld all-Britse ploeg, speelde ze een bruid die haar huwelijksreis met een schip.
We zien haar nog net in gesprek met John Warburton op het dek van een schip, waarna de camera door in te zoomen op een reddingsvest  de naam van het schip 'Titanic' onthuld. "Cavalcade" geeft de gebeurtenissen weer tussen 1899, wanneer Robert Marryot naar Engeland vertrekt om te vechten in de Boerenoorlog, en een 30-tal jaar, nog een oorlog en diverse persoonlijke tragedies later. het was één van de weinige ernstige toneelstukken geschreven door de gewoonlijk hoffelijke en plezante Noel Coward. Deze film van de grootste geldmaker aan de kassa in 1933 en won de Academy Award en enthousiaste kritieken zowel in de Verenigde States als, verrassend genoeg, Groot-Brittanië.
Eens onder contract bij Warner Bros. later datzelfde jaar werd de mooie, zwartharige actrice een van de werkpaarden van de studio en speelde ze in drie dozijn films tussen 1933 en 1940.
Zo speelde ze bijvoorbeeld in 1933 aan de zijde van William Powell in "Detective Detective 62" (aka "Man Killer")
Ze speelt de bruid in "The Case of the Curious Bride" (1935) een Perry Mason mystery waarin Errol Flynn zijn filmdebuut maakt als lijk. Flynn spreekt helemaal niet in deze film daar zijn aandeel verder ook beperkt bleef tot een flashback met voice-over door Donald Woods.

In 1937 speelt ze opnieuw tegenover Eroll Flynn de toegewijde verpleegster Frances Ogilvie in "The Green Light" .
Ze verscheen in diverse Bette Davis films "Fog Over Frisco," "Bordertown," "Dangerous" en "Jezebel," waarin ze als Henry Fonda's bruid uit het Noorden Bette Davis' rivale wordt. 

In "Ellery Queen, Master Detective" (1940) ontmoet Margaret 'Nikki' Lindsay Ellery over lichaam van John Braun. De amoureuze relatie tussen Ellery en Nikki kreeg pas geleidelijk aan meer waardigheid dan in de eerste bijdrages. Volgens auteur James Robert Parish "Columbia's enige echte geïnspireerde idee in hun Ellery Queen serie was de introductie van Nikki Porter als een freelance detectiveschrijfster die door Ellery wordt ingezet als zijn secretaresse. Ze zorgde voor wat opwinding en een mooie afleiding, daar ze in het merendeel van de verhalen haar baas uit de nood moest helpen." De "meester" speurneus wordt er in deze eersteling, die zich focust op de moord op een miljonair in een gezondheidsboerderij, afgeschilderd als hansworst . Lindsay kent enkele goede momenten als Nikki Porter, maar er is teveel geleuter en te weinig intrigue.
In datzelfde jaar maakte ze met Bellamy overigens ook "Meet the Wildcat" maar jaar meest gedenkwaardige rol kwam toch met de klassieker "House of Seven Gables", met George Sanders en Vincent Price.
Bij het maken van de volgende EQ aflevering "Ellery Queen's Penthouse Mystery" (1941) was de invloed van MGM's succesvolle "Thin Man" serie overduidelijk, want Ellery en Nikki leggen zich meer toe op komisch geleuter dan op echt speurneuzen

Volgende op rij was "Ellery Queen and the Perfect Crime"(1941), waarschijnlijk de beste bijdrage van de Columbia Queens, daar het vrij getrouw de verhaallijn van het boek weergaf, om toch de achtergronden en karakters te veranderen. Terug te veel 'Thin Man', om echte detectivefans te bekoren.
Ralph Bellamy maakte zijn vierde en laatste verschijning als Ellery Queen in "Ellery Queen and the Murder Ring" (1941), een vrije adaptatie van The Dutch Shoe Mystery, een bastaardversie die echt te pijnlijk is om aan te zien.

In 1942 kreeg Margaret een rol Republic's  "A Tragedy at Midnight" naast John Howard. Tijdens datzelfde jaar zou zo ook de drie volgende bijdrages leveren aan de Ellery Queen reeks, dit keer met William Gargan die overnam van Ralph Bellamy. In "A Close Call for Ellery Queen"  werd een meer sobere aanpak geprobeerd, wat het geheel ten goede kwam. De daaropvolgende "A Desperate Chance for Ellery Queen" moet nog het meest worden onthouden omwille van de dood van de series' producer Larry Darmour. De laatste 'Enemy Agents Meet Ellery Queen'  is makkelijk de beste van een onopvallende serie te noemen.. Columbia gaf de brui aan Ellery Queen. Ondertussen werd wel beweerd dat Margaret een romance had met William Gargan ... Een wel heel bedrijvig jaar want ze trad ook aan tegenover John Wayne in "The Spoilers" (1942)

Na het beëindigen van de EQ serie werd Margaret Lindsay opnieuw een rol toebedeeld in een adaptatie van een populaire radio show "Crime Doctor" (1943). Deze eerste in een langer reeks, vertelt de achtergronden van het hoofdpersonage 'The Crime Doctor'. Het wordt nog steeds beschouwd door velen als één van de betere detective series. Alhoewel deze onderneming een groot succes bleek werd Lindsay's contract niet vernieuwd.

Nog een deju-vu voor Margaret daar ze nog een rol kreeg met William Gargan in "No Place for a Lady"  (1943). Gargan speelt detective Jess Arno, terwijl Lindsay Jess' altijd trouwe, lang afziende verloofde June Terry speelt.. Volgens een bericht in het HR nieuws, was de film bedoelt als de eerste in een reeks ter vervanging van Columbia's "Ellery Queen" films waar James Hogan ook als regisseur optrad. De film slaagde niet in de opzet om de start te geven aan een serie. 

Tegen 1947 stapte, een vermoeide en volslanke Lindsay over op ondersteunende rollen. Occasionally appearing as a supporting role in MGM films like "Cass Timberlane" (1947) with Spencer Tracy, her film career was in decline with roles in films at Poverty Row studios like Monogram Pictures and PRC.
Stage provided refuge and she co-starred with Franchot Tone in "The Second Man".
Ze debuteerde op televisie in 1950 in "The Importance of Being Earnest", welke nog eens beroep deed op haar befaamde Engelse accent.  Een wat mislukte start want sommige bronnen stellen dat haar scenes werden verwijderd uit het eindresultaat.
Lindsay verscheen in maar vier films gedurende de vijftiger jaren en twee films in de jaren zestig. Haar laatste film maakte ze op 53 jarige leeftijd "Tammy and the Doctor" (1963) en ze speelt hierin een verpleegster verliefd op dokter Macdonald Carey.
Op televisie verscheen ze nog als Elly in "The Chadwick Family", een onsuccesvolle tv-pilootfilm uit 1974 waarin ook Fred MacMurray optrad. 
Lindsay, overleed in Los Angeles op 9 mei 1981 aan emfyseem.

Sommige bronnen geven aan dat Margaret zou getrouwd zijn met Noah Beery Sr en het leven gaf aan Noah Beery Jr. De data hiervoor twijfelachtig:
Noah Beery Sr (acteur, 1882-1946)
Noah Beery, Jr. (acteur, 1920-1982)
Lindsay zou moeder geworden zijn rond 10 jaar... Noah Beery was wel getrouwd met een actrice uit de stomme film Marguerite Walker Lindsey. ( - 27 december 1955) vandaar de verwarring.
Over verwarring gesproken, er zijn weer andere bronnen die spreken van een "actrice" uit "Take a Guess" genaamd Margaret Lindsay die overleed op 8 mei 1951... 40 jaar oud.
Niet alleen zou Lindsay 41 zijn geweest."Take a Guess" was een populaire zomer quizshow. Moderator John K.M. McCaffery en het studiopubliekkenden een "mysterie voorwerp" en de deelnemers moesten zoeken wat was gepaseerd op vragen gesteld door een panel.Onder de panelleden: Ernie Kovacs, Dorothy Hart, John Crawford, Robin Chandler,Hans Conried, en... Margaret Lindsay: levend en wel toen de show voor het eerst werd uitgezonden in 1953!