avid Wayne (30 jan 1914 - 9 feb1995)

Echtgenote: Jane Gordon (gehuwd van1941
                       tot haar dood in 1993)
Kinderen:  tweeling- Susan Kearney and Melinda.

Zijn Broadway, TV en filmvertolkingen bestaan uit een breed spectrum van karakters variërend van een wetenschapper die de wereld wil redden tot een ingenieuze Aziaat die er op uit is de GI's in een ver land geluk te brengen.
Naast acteur, werkte David in Hollywood ook een aantal jaar als special effecten co-ordinator - waaronder werk met bvb.Wes Craven.

David Wayne werd geboren als Wayne McKeekan op 30 januari 1914 in Traverse City, Michigan.  Privé ging het hem niet zo voor de wind, z'n moeder stierf toen hij pas vier jaar oud was.  Zijn vader voorzag in de broodwinning door te werken als verzekeringsagent. Hij ging naar Western Michigan University, en werkte daarna als statisticus in Cleveland waar hij ook toetrad tot een Shakespeareaans toneelgezelschap. Zo kreeg hij bijvoorbeeld de rol van Touchstone in "As You Like It", welke hij de eerste keer voor een groot publiek naar voor bracht tijdens de Cleveland Exposition van 1935. In 1938, maakte hij zijn eerste New York podiumdebuut in "Escape This Night" en kreeg er ook een kleine rol in "The American Way". Afgekeurd voor de militaire dienst werkte hij als vrijwilliger ambulancier voor de Britten in Noord-Africa en nadat de V.S. ook in de oorlog betrokken geraakte vervulde hij die taak voor hen.
In 1947 kreeg hij de rol die uiteindelijk de 'sine qua non' voor zijn carrière betekende. Die van Og de 'leprechaun' in de Ierse fantasie "Finian's Rainbow," de films magische muzikale momenten en satire bezorgde hem een Tony, de eerste acteur die er één kreeg, ooit. Vervolgens stelde hij de wereld dienst favoriete militaire onschuldige voor, Frank Thurlowe Pulver, de vroegwijze marineofficier in "Mr. Roberts" in 1948. Hij stond als Pulver ook de eerste keer tegenover Henry Fonda met een 'broskopke', wat vele jaren zijn handelsmerk zou blijven. Alhoewel Wayne's eerste Tony meer dan 20 jaar op zich liet wachten volgde zijn tweede snel genoeg. 
Terwijl als zijn grote theaterrollen voor hun verfilmingen naar andere acteurs gingen had Wayne een substantiële filmcarrière op zich. Zo speelde hij samen met John Forsythe en het stuk won dat jaar de Pulitzer Prize for drama alsook de Drama Critics' Circle award. Na zijn succes in "Mister Roberts," werd hij in Hollywood gevraagd voor rollen in twee hoog aangeschreven films, "Portrait of Jennie" en "Adam's Rib," beide in 1949.

Zijn filmrollen waren zeker zo gevariëerd als zijn toneelrollen, van een kleine stad's kapper die 56 jaar ouder wordt in "Wait Till the Sun Shines, Nellie" (1952), een boerenpummel in "With a Song in My Heart" (1952) tot de theater impresario Sol Hurok in "Tonight We Sing" (1953).

Tweemaal speelde hij tegenover Marilyn Monroe in We're Not Married (1952), en als huisbaas in  "How to Marry a Millionaire" (1953).
Hij kreeg opnieuw een 1954, deze keer als beste acteur in "The Teahouse of the August Moon," waar hij Sakini gestalte gaf, een slimme Okinawaan die culturen wil laten versmelten. Hij gaf ook gestalte aan bank vice president Pearson Norby in de TV series "Norby" in 1955, hetzelfde jaar waarin hij ook met Frank Sinatra in "The Tender Trap"speelde. Wayne speelt een familieman met goudkoorts in de low budget western "The Naked Hills" (1956). 

In 1957 werd Wayne genomineerd voor een Emmy voor zijn verschijning in de "Heartbeat" episode van "Suspicion," een verzameling spannende verhalen. Wayne portreteerde de schizofrene Joanne Woodward's lang lijdende echtgenoot in Three Faces of Eve (1957). Una Merkel , die samenwerkte met Wayne tijdens zijn Fox jaren zei ooit over hem "Ik hield van David Wayne. Ik denk dat hij één vande beste acteurs is die we hebben. Hij is zo goed dat ze niet weten wat met hem aan te vangen."
In 1958 kreeg hij eerbetoon van de critici voor zijn rol in Say Darling met Vivian Blaine. Verder onder zijn meer bekende films zijn titels als  "The Last Angry Man," "The Front Page," "The Apple Dumpling Gang" en "The Survivalist." 

Als er een plaats was waar men niet goed wist wat met Wayne aan te vangen dan was het wel televisie, waarvoor hij regelmatig werkte van 1948 af. Hij was een vaste waarde in de wekelijkse serie "Norby" (1955). Naast vooraanstaande personages als Andrew Carnegie, Mark Twain en zelfs "Old Scratch" (met Edward G. Robinson in de in  1961 televisieverfilming van "The Devil and Daniel Webster"), speelde hij ook in klassieke afleveringen van "Alfred Hitchcock Presents" en "Twilight Zone". In de episode "Escape Clause," speelt David een zwaarmoedig man die, in een poging om zijn afhankelijkheid van pillen en angst voor zijn omgeving te overwinnen, een pact met de duivel sloot. In ruil voor zijn ziel kreeg hij onsterfelijkheid.. Aanhangers van Batman en Robin zagen hem af en toe als 'the Mad Hatter', een "Batman" slechterik in 1966-67.  Zijn korzelige Inspecteur Queen in de Ellery Queen tv-series (1976-1977) zal wel altijd de definitieve vertolking van de oude man blijven nietegenstaande Wayne niet de, in de boeken vaak vermelde, snor had.
De meeste van het huidige publiek zullen hem echter herinneren als Willard (Digger) Barnes uit "Dallas" (1978). Hij had ook een rol in "House Calls" (1980).

Hij speelde de hertog in 1974 in een remake van "Huckleberry Finn" en Dr. Dutton die een genezing probeerde te vinden voor de "Andromeda Strain" in 1974.

In 1977 verhuisde hij naar Los Angeles. Daarenboven trad Wayne op met het New York's Lincoln Center Repertory, en was hij één van de gastheren van het NBC weekend radio potpourri Monitor. Zijn activiteiten afrondend in de late jaren, ging David Wayne uiteindelijk op pensioen 1993, na de dood van de vrouw die 51 jaar zijn echtegenote was. Zijn laatste verschijning op het witte doek was in de film " The Fence" in 1994 als Steel Mill Foreman.
Zijn dochter zei dat hij in de jaren 90 nog wat kleindere rollen deed voor tvfilms of kleinere films maar uiteindelijk 'pensioeneerde. Jaren geleden, vertelde Wayne een studio biograaf dat hij zich het gelukkigst voelde op het podium maar zoals elke acteur geen goed script kon weerstaan "wat er ook tegenover mocht staan."

Hij overleed in Santa Monica, California op 9 february 1995 aan de gevolgen van longkanker. Hij was 81 jaar oud.