a Decade Prodigieuse
                aka en Days' Wonder Italië- Frankrijk (1972)
                aka  urder by Deceit

Regisseur: Claude Chabrol
Geproduceerd door Films La Boetie; Parafrance
Scenario: Paul Gégauff, Paul Gardner, Eugene Archer
Cinematograaf: Jean Rabier
Editeur: Jacques Gaillard

maken deel uit van de rolverdeling
Theodore Van Horn: Orson Welles
Helen Van Horn: Marlene Jobert
Paul Regis: Michel Piccoli
Charles Van Horn: Anthony Perkins
Guido Alberti

Bron: "Ten Days' Wonder"
105 min,  kleur.

Ellery Queen ontmoet Claude Chabrol in een verward en zwaarmoedig mysterie. De film werkt niet echt maar is vaak fascinerend om zien. Waarschijnlijk de vreemdste EQ adaptatie van allemaal, die het verhaal vanuit Wrightsville naar een Franse wijngaard verplaatst. Ellery zelf komt niet in de film voor en wordt vervangen door "Paul Regis" het geheel is een bizarre, onsamenhangende hutsepot. In deze overweldigende Franse misdaadthriller, scheen afpersing het minste van de problemen die op Charles afkwamen. Zijn adoptievader Theo heeft een gekin als moeder en een prachtige vrouw, de leeftijd van Charles, als echtgenote. 

In feite voelt Charles zich sterk tot haar aangetrokken. Daarenboven moedigt de vader zijn ganse familie aan om gekleed te gaan in kledij van de jaren 20, waardoor ze zich nog meer wereldvreemd gaan voelen. Wanneer hij dan in een vreemd bed ontwaakt met bloed aan de handen en zich niks meer van de voorbije nacht herinnert panikeert hij. Hij belt Paul, zijn oude filosofieprofessor, een van de weinige niet-familieleden bij wie hij discreet om hulp kan vragen. Theo heeft van zijn landgoed een bijna onafhankelijk universum gemaakt, uniek in zijn soort. Paul vergezelt Charles naar zijn vader's vreemde huis en hij gebruikt zijn filosofische training om het mysterie van de bebloede handen op te lossen.
Het verhaal van het boek wordt vrij goed gevolgd (op twee wijzigingen na die het verhaal echt niet ten goede komen) maar door de vele zwartgalligheden betekende het uiteindelijk een disastreus vaarwel aan het grote doek voor Ellery Queen (die misschien blij was niet in het verhaal te worden vernoemd!)