
Ellery herinnerde zich Glory Guild nog heel goed. Niet alleen herinnerde hij zich haar nog, maar hij had in zijn jeugd als betoverd naar haar geluisterd. En nu was hij in de slaapkamer van GeeGee - zoals zij genoemd werd door haar intieme vrienden, waartoe Ellery helaas, nooit had behoord-, in de slaapkamer van een dode. Maar op een stuk papier had ze nog één woord weten te schrijven, een woord van vier bijna onleesbare letters: de meest raadselachtige letters die Ellery ooit gezien had. Het was de dood voor de "oude glorie"--en het enige spoor naar de moordenaar van Gloria Guild, de zingende "glorie" van de jaren 30, is haar stervenskrul--"Face." Waarom 'face'? Wiens gezicht? Ellery Queen volgt het Glorieraadsel van het schaduwrijk tot een trouwpartij--met een verrassend climax die je in koude shock doet drijven. Elke lezer die de doder vangt is of een genie of een bedrieger.
Technisch foutloos geconstrueerd (men verwacht niet minder), een bewonderenswaardige finale wending en een prachtige private grap voor alle verstokte Queen fans (zijn we dat niet allemaal?). New York Times Op zich een goed verhaal maar bepaalde elementen komen over als replays uit vroegere romans. De oplossing is godzijdank bevredigend, maar hebben we de uiteindelijke confrontatie op een trouwpartij niet een keer teveel gezien? Opnieuw één van de boeken die naar alle waarschijnlijkheid werd geschreven door een 'gastschrijver'. Sommigen noemen in dit verband de naam van Jack Vance. Hij schreef ooit een sf-verhaal 'The Face', maar tot op heden is er geen reden om aan te nemen dat Vance ook maar iets met dit boek te maken had. |
|
Copyright © MCMXCIX-MMVIII Ellery Queen, een website rond deductie. Alle rechten voorbehouden. |