Sheila, een exotische, jonge, internationale leidster in haute couture wordt dood teruggevonden in haar Park Avenue penthouse. Twee verdiepingen lager, wordt de vooraanstaande miljonair van middelbare leeftijd --Ashton McKell--naar de gevangenis weggebracht. De volgende die wordt binnengebracht, Lutecia, zijn schuchtere patriciërsvrouw. En tenslotte--Dane, hun knappe gevoelige zoon. Samen vormen ze een triangle van verdachten. Ellery Queen, tijdelijk geïmmobiliseerd, kan de politie er toe brengen om het loopwerk voor hem te doen en de vierde zijde van de driehoek te ontsluieren.

Angstwekkend rijk en verschrikkelijk eerbaar waren de McKells die nog nooit in enig schandaal waren verwikkeld geweest. Waren...tot Dane McKell zijn vaders geheime affair ontdekte. Vastbesloten zijn moeder te beschermen dwingt hij de andere vrouw tot een onderhoud. Maar Dane rekende er niet op zelf verliefd te worden op de vrouw. Zoals hij ook niet rekende te worden opgeslokte door een moord die alle voorpagina's haalde. Sheila, een exotische, jonge, internationale leidster in haute couture wordt dood teruggevonden in haar Park Avenue penthouse. Twee verdiepingen lager, wordt de vooraanstaande miljonair van middelbare leeftijd --Ashton McKell--naar de gevangenis weggebracht. De volgende die wordt binnengebracht, Lutecia, zijn schuchtere patriciërsvrouw. En tenslotte--Dane, hun knappe gevoelige zoon. Samen vormen ze een triangle van verdachten. Ellery Queen, tijdelijk geïmmobiliseerd, brengt de politie er toe het loopwerk voor hem te doen en de vierde zijde van de driehoek te ontsluieren alvorens de afperser van zich laat horen.

Goed geschreven en gedreven verhaal met een overvloed aan verrassingen. De figuren worden zeer goed uitgewerkt en lijken zeer natuurlijk met elkaar om te gaan, wat eerder beschamend is voor de echte fan daar Avram Davidson het manuscript van deze Ellery Queen vervolledigde, laat in april 1963. Davidson schreef het manuscript voor dit Ellery Queen boek zich baserend op een, door Dannay voorbereide, 71 pagina lange verhaallijn. Tenslotte werd het herzien door Lee en Dannay en gepubliceerd. 'De tijden veranderen wel degelijk' met deze, misschien wel, meest uitgesproken sexueel getinte Queen. Ellery lijkt te berusten in zijn niet getrouwde status en plaatste ongegeneerd de eerste stap naar wat een afspraakje met zijn verpleegster had moeten worden. 
Ik ben er nog altijd niet uit als onze hoofdfiguur Sheila nu als 'goede' (carrièrevrouw) dan wel als 'feeks' (mannenverslindster) wordt afgebeeld. In 1999 zou ze zeker niets verkeerd doen en als het eerstgenoemde doorgaan maar in 1965 moet het wel bijna een feeks zijn geweest.
De eerste uitvoerig uitgewerkte oplossing is prachtig. Maar bijna om Ellery faalbaarheid aan te tonen wordt een tweede oplossing aangevoerd. Dit keer niet berustend op Ellery's speciale kundigheden maar meer op zijn vader's talenten. Deze ontgoochelende 'deus ex machina' steunt niet op de regels van fair-play die we ondertussen gewoon zijn geworden en krijgt maar enkele pagina's om zich voldoende waar te maken...
Het is lang geen verrassing, gezien de Amerikaanse affectiviteit met rechtzaaldrama, dat van dit boek een vereenvoudigde TV-film (piloot) werd gemaakt "Ellery Queen,Too Many Suspects").
Ondanks het feit van de gastschrijver slopen toch enkel typische 'Queeniaanse' verwijzingen in naar  'Queen favoriete schrijvers' : Chesterton's postbode wordt vermeld net als E. Phillips Oppenheim* en Conan Doyle. Het is zeker ook niet de eerste keer dat wat kritiek zit verborgen in de boeken en ook hier, denk ik, wordt geen uitzondering gemaakt wanneer de rijke Dane McKell zegt: "... veel schrijvers moeten dingen schrijven die ze verafschuwen, alleen maar om de brandstofpomp te laten lopen..."

Het verhaal speelt zich af in New York 'in het midden van de 20ste eeuw' waarschijnlijk tussen de (hete) zomer van 1963 en januari 1964.
Ellery ging naarWrightsville in het Mahoganie-gebergte waar een filmploeg een aantal winterscenes aan het schieten was. Hiertoe bonden ze een camera aan een bobslee die op hem inreed. Na dit skiaccident werd Ellery behandeld in het private paviljoen van het Zweeds-Noors Hospitaal in Murray Hill. De geniale Dr.Johanneson behandelde Ellery's benen die werden ingegipst, een techniek door de dokter zelf uitgevonden en die onze held reduceerde tot 'wheelchair detective'  die in en uit bed moest worden gehesen. In tegenstelling tot wat vandaag de dag zou gebeuren moest hij verschillende maanden in het ziekenhuis verblijven.
De grijze detective Pigott ('Piggie') en detective Zilgitt, die op Sugar Ray Robinson leek, hielpen met de zaak. Ze werden geassisteerd door detective Mack van het 17de district.
Verder ook hulp van de altijd aanwezige Sergeant Velie, " de grote kerel met de handen als voohamers en een donderende stem.." Inspector Queen is wel zeer tolerant voor de wensen van zijn zoon zodanig zelfs dan bijna ook voor ons de geloofwaardigheid in het gedrang komt. Geen Prouty, geen Djuna (noch West 87th!), of Nikki (al komt de figuur van Judith 'Judy' Walsh dicht in de buurt). Geen pince-nez, geen Duesenberg en geen sigaretten (wat voor een verstokt roker die langere tijd in een ziekenhuis moet verblijven toch wel een probleem moest zijn).

*E(dward) Phillips Oppenheim, (1866 - 1946) de prins der verhalenverteller, schreef 115 boeken en  39 anthologieën, werd beroemd met 'The amazing quest  of Mr. Ernest Bliss'.