• The Death of Don Juan (Argosy, 5/62 herdrukt in EQMM, 8/64)
• The Wrightsville Heirs (Better Living, 1/56  herdrukt in EQMM, 11/57)
• The Case Against Carroll (Argosy, 8/58 herdrukt in Suspense 04/59 en in EQMM, 9/60)
• E = Murder (This Week, 8/14/60 herdrukt in EQMM, 5/61)
• Diamonds in Paradise (EQMM, 9/54)

Foster Benedict, een ouder wordend acteur, speelde niet graag mee in kleine-stadskluchten. Hij saboteerde dan ook de Wrightsville productie van 'de Dood van Don Juan' dewelke zo meer op een komedie leek.
"Als ik hem in mijn handen krijg" schreeuwde de amateurregisseur, "dan..." Maar het was al te laat. Toen het doek voor het tweede bedrijf omhoog ging was Benedict al dood. Meerdere verdachten--die Foster Benedict tegen zich in het harnas had gejaagd. Ellery Queen's taak was een beetje als die van een regisseur die de rollen moest uitdelen--er was talent zat maar geen één was goed genoeg voor de rol van de moordenaar!

Foster Benedict, met zijn rug naar de deur, zat in de stoel aan de schminktafel half voorover tussen de pruiken en de make-up artikelen. Hij was deels gekleed in zijn Don Juan kostuum. Het hemd was van witte zijde en net onder het rechterschouderblad vanuit het midden van een rode vlek stak een dolk uit...
Het was een dode Don --.
De volledige cast, de hulpen en iedereen in het publiek was verdacht!

Niet in een nederlandse vertaling gevonden. Drie novelettes en twee kortverhalen, zeer goed geschreven met de bijhorende duidelijke logica. Het openingsverhaal een Wrightsville kortverhaal met een nieuwe stervende boodschap is waarschijnlijk bij het beste uit de verzameling. The Case against Caroll laat Ellery opnieuw twijfelen maar bezorgt ons toch een klaar verrassend einde.
Anthony Boucher beweerde op de voorpagina van EQMM dat "The Death of Don Juan" "een schoolvoorbeeld was van de ware whodunit, compleet met verbazingwekkende sporen en foutloze amateur detectie".