Een halve schaar beantwoordt allerminst aan het doel waarvoor een compleet exemplaar in de regel wordt gebezigd. Daarom is het niet te verwachten dat het schijnbaar nutteloze voorwerp waaraan deze thriller zijn naam ontleent, in de hand van de hoofdpersoon een zinvolle rol speelt. Want deze is het die met een halve schaar een daad verricht die aan het intrigerende verhaal halverwege een beklemmende sfeer geeft. Dan komen de mysteries los. Nieuwe figuren treden aan: detective Terry Ring, die door zijn goedbedoelde onhandigheid de toekomst van zijn lieftallige protégée nogal twijfelachtig maakt... en tenslotte Ellery Queen zelf, die met zijn onnavolgbare speurderstalent het web van listig opgezette bedriegelijkheden ontrafelt. Nee, de lezer die meent na verloop van vele hoofdstukken te draad te pakken te hebben en de 'dader' er al op aankijkt, vergist zich terdege. In affaires als deze gaat het niet zonder een Ellery Queen. Neem nu Karen Leith's huis. Het gaf uit op Washington Square, een ontmoetingsplaats voor dichters en schilders. Het was lang, mager en gevuld met exotische Japanese kunstvoorwerpen. Het bevatte ook een lijk -- dat van Karen Leith.

Karen Leith was dood. Ze was wel degelijk alleen gestorven in een kleine afgelegen kamer van haar vreemde huis in Greenwich. Het was, natuurlijk, zelfmoord. Een afschuwelijk geheim had Karen lang geleden veranderd in een stille, ongelukkige vrouw. Ellery Queen was één van de weinigen die aan de zelfmoord twijfelde. Hoe meer hij Karen's verleden kon doorgronden, hoe meer hij overtuigd was van het feit dat de vrouw eigenlijk vermoord was -- gedood op de meest pientere en meest weerzinwekkende manier waarvan hij ooit getuige was. Zo ontdekt Ellery waarom zij zo gevaarlijk was voor één persoon dat ze moest sterven.

Ellery Queen wist dat Karen een dorpsfiguur was geweest...een stille, ongelukkige vrouw die kon ontsnappen aan de realiteit door zich te storten op een van haar briljante boeken. Wanneer hij Karen's verleden meer en meer doorgrond, ontdekte hij haar verschrikkelijke geheim. Hij geraakte meer en meer overtuigd dat deze vreemde vrouw, wonend in een van New York's vreemdste buurten was vermoord...maar hoe? En door wie?

Een nieuw invalshoek: een groot deel van het verhaal wordt verteld vanuit standpunt van één van de vrouwelijke hoofdrolspeelsters. De invloed van de magazines waarin Queen voorpubliceerde is duidelijk merkbaar in gans dit verhaal van liefdesdriehoeken en relaties. Zijn poging om de 'laagst gemene deler' onder de lezers te bereiken blijkt fataal te zijn voor het verhaal op zich. En dit ondanks Ellery's briljante oplossing(en) voor dit klassiek 'gesloten kamermysterie', op zich goed uitgewerkt maar uiteindelijk ook niet in staat het verhaal te redden. Daarvoor is het teveel gebaseerd op giswerk in plaats van pure deductie. Het verhaal werd sterk gewijzigd voor de film Ellery Queen, Master Detective. Tegen deze tijd hadden de neven  S.S. Van Dine persoonlijk ontmoet en het gerucht doet de ronde dat Dannay meerdere figuren en gebeurtenissen op hem baseerde. John MacClure,"... uitgeput door een jarenlange zoektocht naar een kankerkuur, behandeld hij geld, faam en het leven zelf met dezelfde afstandelijke, bijna klinische koelheid' kan gebaseerd zijn op Van Dine (Nevins)