Ellery Queen en Sherlock Holmes- Onbetwiste meesters der analytische deductie - hun talenten en methodiek treffend dezelfde. Door een vreemde verweving van gebeurtenissen uit zowel het heden als het verleden, ontmoeten de twee gevierde detectives en spitsen hun messcherpe intellect,hun briljante gave voor observatie toe op het mysterie rond... Jack the Ripper. De moordenaar waarvan de geschiedenis werd weerhouden met als slachtoffers de hoeren uit Whitechapel. Zich schuilhoudend in de nauwe, door mist omringende straatjes vond hij zijn weg nacht na nacht om er te moorden en te verminken. Hierbij Scotland Yard's meest heldhaftige pogingen of hem te vinden ontwijkend, de 'Ripper' ging gewoon verder om zijn onnatuurlijke lust te botvieren, en niks of niemand die hem hierbij iets in de weg kon leggen en bovendien niet geïdentificeerd!

Frederic Dannay en Derek Ford (1933-1995) werden vermeld als schrijvers van het script voor de film ' A Study in Terror' (ook nog 'Fog' 1965).  Terwijl Conan Doyle nooit het probleem van de Ripper door Sherlock Holmes liet adresseren (ondanks de vele verzoeken), hebben zijn navolgers dat wel gedaan. Holmes neemt de centrale rol voor zijn rekening in Ellery Queen's 'A Study in Terror'. Nooit in een nederlandse vertaling teruggevonden maar het verscheen al eens eerder onder de titel 'The Adventure of the Surgeon's Kit'  in Argosy (aug '91) en bestaat eigenlijk uit twee verhalen in een boek. Het neerschrijven van het Holmes-gedeelte was voor rekening van Paul W. Fairman. EQ voegde er een tweede oplossing aan toe die zelfs de grote Holmes verblufte!

  Ellery Queen (de figuur) wordt door een vrouw een ongepubliceerd manuscript geschonken en vraagt hem vervolgens om zijn talenten aan te wenden om de onschuld van een man te bewijzen die door Holmes als de 'Ripper' werd aangewezen. Het Watson manuscript wordt verweven met Ellery's verhaal die het boek doorneemt. Dit gaf aanleiding tot nogal wat verschillende reacties: "... Een van de redenen waarom het boek zo onbevredigend blijft is het feit dat zes van de hoofdfiguren in minder dan vier pagina's worden vermoord of zelfmoord plegen. Eén spiest zichzelf op een zwaard; vier worden verbrand en de zesde wordt doorgestoken door iemand die zich voordoet als Jack the Ripper..." (Rumbelow, Donald. Jack the Ripper: The Complete Casebook. Revised, 248). Critici beschuldigden EQ enkel op geld uit te zijn bij het aanvaarden van deze taak, zelfs indien dit zo zou zijn (en wat dan nog) gebaseerd op zowel film als boek blijft het een slimme, creatieve pastiche die boven andere filmnovellisaties uitstijgt.
Het Watson manuscript geeft in detail weer hoe Holmes de moordenaar opzoekt en hem tenslotte ontmaskert. Ellery deduceert uit de tekst echter iets totaal anders. De onwaarschijnlijkheid buiten beschouwing gelaten, ligt het probleem van het boek bij de oplossing tot de puzzel. Hiervoor moet men de bewijsvoering volgen zoals wij ze leren kennen. Dit wordt onmogelijk gemaakt daar de slachtoffers nauwelijks worden voorgesteld en de moorden ook niet in de juiste volgorde gebeuren. Het verhaal is amuserend maar niet bevredigend noch voor de Ellery Queen- noch voor de Sherlock Holmes fans. Holmes lijdt aan een tekort aan Doyle's kneepjes en er is nauwelijks genoeg Queen om het boek überhaupt vermeldingswaardig te maken.