NAAR PAGINA: 1 • 2 • 3 • 4 • 5 • 6 • 7 • 8 • 9 • 10 • 11

Het tweede voorbeeld verscheen op 18 juli 1943 in the Spirit strip #164, een bijlage in het zondagsblad The Baltimore Sun, gemaakt door Will Eisner. Het verhaal in kwestie waarin de Spirit deduceert hoe met absolute zekerheid een vrouw in totale duisternis kan worden neergeschoten is gestolen uit Queen's 'The Adventure of the House of Darkness'. Het verhaal is getekend: Eisner.... Gezien het grote aantal misdaadgerelateerde strips in dat tijdperk geproduceerd en gezien het feit dat strips toen vrij algemeen als een 'wegwerpmedium' werd gezien zal dit waarschijnlijk maar het topje van de ijsberg zijn. Het is dan ook paradoxaal te noemen dat deze geplagieerde verhalen betere voorbeelden zijn van hoe een Queenverhaal in een strip moet worden omgezet.

Niet voor het laatst vonden een aantal, vermoedelijk, Crackajack-verhalen hun weg naar andere buitenlandse compilaties. Zoals dit in 1944 gebeurde in het Spaanse "Pato Donald" waarin Ellery zijn opwachting maakte tussen andere helden waaronder Donald Duck himself. 

Niettegenstaande Dannay zich ooit in een interview liet ontvallen dat er sprake was van een EQ krantenstrip scheen dit nooit bewaarheid te zijn. In het tweede deel van de jaren 40 verscheen "House of Darkness" opnieuw als een dagelijkse strip in een krant. Dit keer werden de tekeningen gemaakt door Paul Norris en het geheel werd uitgebracht onder de vleugels van King Features Syndicate. Noch de exacte datum van publicatie noch de naam van de krant is ons op dit ogenblik bekend. Maar Norris, beroemd voor het opstarten van Aquaman met Mort Weisinger, begon pas te werken voor King Features na zijn terugkeer uit Wereldoorlog II.

erschillende advertenties voor Superman (en aanverwante)
strips bevatten de zin "Uitdaging aan de lezer!" om aan te geven dat er detectiveverhalen te vinden waren. We vonden in onze eigen collectie hiervan een voorbeeld in een Robin-verhaal.

We moeten Michael E. Grost gelijk geven wanneer hij stelt dat meer dan één aspect van de Supermanverhalen hun oorsprong vinden bij Ellery Queen of diens 'voorganger' Van Dine. Slimme amateurdetectives lossen de misdaad op door gebruik te maken van logica. Het gebruik van de vele vermommingen en imitaties doen sterk denken aan Drury Lane. De showbiz setting, de vele schoolse en intellectuele figuren roepen herinneringen op aan Van Dine. Net als de vele museums; de private collectie van Jimmy Olsen's Superman souvenirs en Superman's Fort van de Eenzaamheid die bijna rechtstreeks verwijzen naar de grote aantallen private museums in de Van Dine schoolboeken. Metropolis is een nauwelijks vermomde versie van New York City en er is een allom aanwezige liberaal gevoel rond de verhalen.

In 1949 verscheen Ellery in vier nummers van Superior Comics (waarvan overigens ook Canadese edities bestaan). Ondanks tekeningen van Jack Kamen,Matt Baker, L.B. Cole (#1), John Forte en S.M. Iger studio is het een serie om vlug te vergeten -- ze verscheen tweemaandelijks van mei tot november. Geschreven door Ruth Ann Roche. Met was reeds een heel eind met de vijfde aflevering toen werd besloten de serie te schrappen, en Ellery werd hernoemd tot Edmond Blake en Nikki werd Nola. De namen werden letterlijk over de originelen heen gekleefd. Het wordt nog moeilijker om volgen wanneer in het verhaal Edmond Blake zich als Tim Keene uitgeeft (Ellery Queen als Tim Keene). Het verhaal verscheen uiteindelijk in Our Secret #7 (April, 1950). Sommige van deze strips werden vertaald teruggevonden in buitenlands pulpbladen zo bvb. rond 1950 in 'Pistas' uit Argentina. De 4 EQ-verhalen werden een paar jaar later herdrukt in Haunted Thrills nummer 1 en 2 (6/52 en 7/52).
 

(lees verder...)