STRIPVERHALEN
 e paar
Ellery Queen strips die werden gepubliceerd zijn nog het meest verwant met de
luisterspelen. In de jaren 40 beleefden de strips hun hoogdagen en leek een perfect
huwelijk met het Queen-detectiveverhaal onafwendbaar. Het zou helaas nooit echt succesvol
gebeuren. Lee en Dannay gaven zelf toe ooit materiaal voor een Ellery Queen
stripreeks te hebben afgeleverd. (John Bainbridge's "Crime Mad Him Famous an
His Authors Rich").Maar waaruit hun bijdrage nu precies bestond blijft voer
voor speculatie. Ellery Queen verscheen waarschijnlijk voor het eerst in een
stripverhaal toen een adaptatie van een radioscript "The Secret Partner"
(27 augustus '39) in The Gulf Funny Weekly,
 Nummer 366 van 26 april
1940, verscheen. Deze vierpagina lange strip
werd in negen delen verdeeld via benzinestations negen opéénvolgende zondagen tussen mei
en juni 1940. Deze 'freebies' zijn vandaag de dag zeer moeilijk te vinden en derhalve ook
zeer duur. In deze strip werden de aanwijzingen verraden door een ster te plaatsen in het
paneel met de 'verborgen' aanwijzing. Rond deze tijd (april) begon Gulf Oil de radiospelen te
sponsoren. Elke uitgave bevatte daarom ook een reclame voor de CBS radio
show. "The Adventure of the Secret Partner" besloot in
het nummer van 28 juni 1940 (Nr374).
Tekenaars en schrijver(s) zijn niet bekend maar het is
meer dan duidelijk dat dit buiten het werkdomein viel van de normale groep
mogelijks Bill Ely. Om ze een langere tijd in de rekken te garanderen.was het in die dagen
gebruikelijk strips lang voor hun kaftdatum op de markt te verspreiden. Ongeveer rond
dezelfde tijd maakte Ellery ook in een andere reeks zijn opwachting ...
Crackajack Funnies, in 1938 gestart, voorzag meestal herdrukken en een occasionele nieuwigheid. EQ verscheen er voor het eerst in de 23ste uitgave (mei 1940). Zoals in drie andere comic series bevatte de reeks een aantal adaptaties, met wisselende kwaliteit, van door Ellery Queen geschreven radioverhalen. Dannay stelde dat het contract door zijn literair agent werd beklonken en dat noch hij noch Lee scripts verschaften, ze behielden evenwel het recht om alle scripts en tekeningen goed te keuren. De tekeningen van de twee series zijn genoeg gelijkend om te vermoeden dat ze door dezelfde artiest werden getekend.
Eén van
die artiesten, Bill Ely, zei dat zijn uitgever Oscar Lebeck
of hijzelf een aantal verhalen van
script voorzag. Negen van de twintig waren adaptaties van Queenproza of radiowerk of gebaseerd op
Queenideeën vandaar het Ellery Queen copyright. Elf van de twintig
verhalen waren volledig nieuw zonder het copyright, wat er misschien
Crackajack Funnies overleefde zijn EQ-series
met slechts één uitgave het eindigde met #43 in januari 1942. Pas
zeven jaar later zou Ellery als stripverhaal terug z'n opwachting maken...
|
|
|
| Inleiding | Plattegrond | Q.B.I. | Liist Verdachten | Wie? | Q.E.D.
| Moord en
scene | Nieuw |
Auteursrecht Copyright © MCMXCIX-MMVI Ellery Queen, een website rond deductie. Alle rechten voorbehouden. |
op wees dat de
verhalen nu door Dell-personeel werden bijééngeschreven. De verhalen waren wel gemaakt
in de EQ stijl, voor zover het stripverhaalgenre dit toeliet, compleet met de 'Uitdaging
aan de lezer' op het eind -- hiermee meer de luisterspelen dan wel de boeken imiterend.
Zoals de plaats op de kaft duidelijk aangeeft was Ellery nooit de hoofdact' in de Crackajack
series die liep tot december van 1941, die eer viel Frank Thomas' "Owl" te
beurt. Aflevering 42 was de laatste in de reeks van Ellery verschijningen met een afscheid
in grandeur dankzij de adaptatie van het radioverhaal "The Adventure of the
Scarecrow and the Snowman".De Crackajack en Gulf
verhalen waren de enige stripverhalen die hun verhaallijn rechtstreek van proza en/of
radiowerken haalden. 
