FILM
 llery
Queen mysteries, wellicht één van de meest succesvolle detective-ver- halen,
kan gelden als een van de minstsuccesvolle filmseries. Dannay en Lee brachten in de dertiger jaren veel tijd door in Hollywood, werkend als schrijvers voor Columbia, Paramount en MGM. Vrij succesloos werden ze nooit vermeld in de aftiteling maar verzamelden wel stof genoeg voor twee boeken en meerdere kortverhalen waarin de denkbeeldige Ellery hetzelfde lot ondergaat. Ook voor Dannay en Lee's creatie zelf is cinema niet zacht geweest. Ellery Queen werd afgeschilderd als gewone welbespraakte maar 'door-de-weekse' detective. Geen enkele film is erin geslaagd om Ellery weer te geven met ook maar een glimp van zijn literaire persoonlijkheid, zeer vaak werden de plots voor het witte doek herschreven. Voor de echte fan is er vaak nog wel iets te ontwaren in zelfs de meest onhandige van deze pogingen en we kunnen maar blijven hopen dat misschien er toch iemand in slaagt om een grootste film rond deze figuur af te leveren. Lee werd soms vermeld als Ellery Queen I, Dannay als Ellery Queen II. De Ellery Queen films uit 1935-1936 waren waardeloos en de Columbia Pictures' serie, met eerst nog Ralph Bellamy en later William Gargan, was niet veel beter. Toen, in 1942, de producer Larry Darmour overleed, verdween ook de serie met hem. Ellery leek het nooit in de film te gaan maken en Dannay omschreef de films ooit als: '...de éne nog slechter dan de andere...' Het moet dan ook voor Lee en Dannay eerder een opluchting zijn geweest toen achter de serie een punt werd gezet. |
 nkele versnipperde
pogingen tot verfilmingen in de jaren 30, met Donald Cook en
Eddie Quillan brachten hoegenaamd geen interesse naar boven. Toen plots in 1940, Columbia
een serie begon met Ralph Bellamy als Ellery Queen, Charley Grapewin als
zijn Inspecteur vader,
Margaret Lindsay als zijn assistente Nikki, en James Burke als
Inspecteur Queen's wat onnozele hulp. De eerste in de reeks ‘Ellery Queen,
Master Detective’, deed de titel geen eer aan door van Bellamy een
"komische" stuntelaar te maken, een overklaarbare keuze in de karakterisering
die in alle Bellamy's films werd aangehouden.
De grote injecties komedie in delen als ‘Ellery Queen and the Murder Ring’ werden niet ingegeven door het mysterie zelf en de film, alhoewel ze maar een uur lang duurden, rattelde verder met de snelheid van een slak. Een wisseling in de rolverdeling maakte in 1942 van William Gargan de nieuwe EQ maar dit hielp de zaak nauwelijks vooruit daar de eigenlijke verdachten meer en meer op het voorplan kwamen. Gargan's drie pogingen als Queen waren onopvallend en zijn laatste bijdrage, ‘Enemy agents meets Ellery Queen’, was tevens de laatste in een wel heel korte serie. Alhoewel aanhoudend werd gekozen voor acteurs van hoge kwaliteit als Eduardo Ciannelli, Blanche Yurka, George Zucco, Leon Ames en voormalig director Fred Niblo kon men niet voorkomen dat de scripts vrij levensloos overkwamen noch dat de regisseur op een zeer bombastische manier tewerk ging. Geen enkele van de films uit de serie is dan ook echt de moeite waard te noemen, een grote ontgoocheling voor de fans van mysteries die de Ellery Queen verhalen als het summum van het genre zijn gaan beschouwen.
The Spanish Cape Mystery
(1935)
Shadow of the Thin Man (1941) A Close Call for Ellery
Queen (1942) A Study in Terror (1964) Ten Days' Wonder (1972) The Three Undelivered Letters (1979)
|
|
|
| Inleiding | Plattegrond | Q.B.I. | Liist Verdachten | Wie? | Q.E.D.
| Moord en
scene | Nieuw |
Auteursrecht Copyright © MCMXCIX-MMVIII Ellery Queen, een website rond deductie. Alle rechten voorbehouden. |
ilmografie