NAAR PAGINA: 1 • 2 • 3 • 4 • 5 • 6 • 7 • 8 • 9 • 10 • 11

p 27 november 1932 konden luisteraars inschakelen voor het WABC-

Fred and Manny waren ook te gast in  This is New York, een serie ontworpen om zijn luisteraars een idea te geven van het echte New York via interviews met zowel beroemde, gewone als obscure personen die er woonden en werkten. Deze episode had het volgende in petto: "Ellery Queen" Solves a murder; Ella Fitzgerald, Chick Webb, Deems Taylor (tussen 8 en  9 pm 39-02-26).
Ze verschenen echter wel als Mr.Ellery en Mr.Queen in een half spel half panel show genaamd Author! Author! dat zijn debuut maakte op 7 april 1939. Deze uitzendingen, die ze zelf bedachten en verkochten aan Mutual Network, begonnen steeds met een gedramatiseerde versie van een bepaalde onverklaarbare gebeurtenis. De moderator (eerst Ogden Nash, later vervangen door S.J.Perelman) daagde dan elk van de vier panelleden uit om er een gepaste verklaring voor te vinden die steek hield... Naast de neven maakten verscheidene mediafiguren hun opwachting in het programma Dorothy Parker, Fannie Hurst, Heywood Broun, Moss Hart en George S.Kaufman, Marc en Carl Van Doren, Erskine Caldwell, en Quentin Reynolds om er maar enkele te noemen. Nadat deze 'oplossingen' werden gedebiteerd werden ze bekritiseerd door de andere panelleden. Ook de luisteraar kon zijn steentje bijdragen door oplossingen in te sturen die dan, indien in de uitzending gebruikt, konden rekenen op een $25 beloning betaald door sponsor B.F. Goodrich Rubber Co. Een voorbeeld hiervan uit het eerste programma: "Een jongeman arriveert op de lezing van het testament van zijn oom. Deze enige erfgenaam zit diep in de gokschulden. Het testament plaatst hem voor de keuze:: neem 10000 $ in baar geld of de inhoud van een envelope. Hij opent de envelope, die leeg is, onbeschreven  en waarop geen postzegel hangt. 'Ik neem de envelope,' zegt hij." In de oplossing die Dannay voorstelde had de jongeman zijn oom vergiftigd door het gif met de gom op de envelope te mengen. Z'n oom had hem, voor zijn dood, de keuze gegeven tussen het vernietigen van het bewijs van zijn misdaad of het aanvaarden van het geld met het risico om te worden ontmaskerd. De panelleden werden verondersteld dit soort oplossingen ter plaatse te verzinnen terwijl ze werden aangevallen door de andere panelleden. Deze vrij mechanische manier van aanpakken mag dan wel een kolfje naar de hand van Dannay zijn geweest  maar voor dit toenertijd vrij gedurfde format was het publiek er niet echt klaar. Het waren dan ook vooral de panelleden die er plezier aan beleefden en het kan zich nog enigzins verrassen beroepen op een vol jaar in de ether.

achary verzamelde ondertussen bij CBS een team rond
zich. Dannay en Lee hadden ondertussen de handschoen opgenomen om hem van een wekelijks Ellery Queen script te voorzien, waarvoor ze telkens $350 kregen. Om meer vrouwelijke publiek aan te trekken beslisten Dannay, Lee en Zachary om een nieuwe figuur aan de series toe te voegen Ellery's secretaresse Nikki Porter. Zij werd eerst gespeeld door de mooie Marion Shockley waarmee Zachary ook in het huwelijk trad. De analogie met de 'Uitdaging aan de Lezer' werd bewerkstelligd door de actie stil te zetten en de cruciale vraag aan het panel van bekenden (later onbekende luisteraars) te stellen. Daarna ging het verhaal verder en kwam de misdaad en dader aan het licht. Zachary produceerde en regiseerde vierendertig radio drama's van één uur, deze werden uitgezonden tussen juni '39 en februari '40. Het programma liep aanvankelijk op zelfstandige basis (zonder sponsor) als een vervanging voor de zomer voor The Screen Guild Theater. De studioverantwoordelijken waren aanvankelijk niet zo te spreken over het programma.  Ze veranderden pas van mening toen het radiostation WBBM in Chicago tijdens de uitzending van The Mother Goose Murders' een waterleiding de koeling van de zender uitschakelde en aldus ook het programma 9 minuten voor zijn eind uit de ether haalde. Het enorme aantal luisteraars dat toen het station opbelde was niet aleen de reden waarom het in de ether bleef maar ook aan zijn eerste sponsor kwam Gulf Oil. Over de jaren is niet veel meer overgebleven van deze uitzendingen behalve dan de 'vertalingen' naar andere media (boeken,...). Na deze eerste periode werden de uitzendingen ingekort tot een half uur. Om te voorkomen dat het plot zou uitlekken door de acteurs hield Zachary de finale vaak geheim tot aan de laatste algemene repetitie. De acteurs organiseerden dan ook een soort wedstrijd om de schuldige zelf te ontmaskeren voor de finale bekend werd. Ted de Corsia  (Velie) en de eervolle tweede Robert Strauss waren naar verluid de meest frequente winnaars.Startend in 1939 en gaande tot 1948 is dit een overzicht van alle avonturen. Let hierbij op de Amerikaanse datumnotatie die begint met de maand daarna de dag en tenslotte het jaar. Gedurende die eerste maanden hadden ook de gastdetectives (die $25-$50 per uitzending kregen) het niet zo frequent bij het rechte eind. Lillian Hellman was zo ongeveer de enige met correcte ingaves toen ze het mysterie van Napoleon's Razor in een oogwenk doorzag. Net als Harry Kurnitz, die het mysterie van de March of Death oploste.

 

(lees meer...)