n 1939 experimenteerden de neven met nieuwe
media. Zowel hun pogingen in toneel en Hollywood hadden
weinig of geen vruchten afgeworpen. Gelukkig voor hen was er nog een ander medium dat net
op punt stond te gaan openbloeien...meer nog, het kwam hen opzoeken. George Zachary, een
jong kaderlid bij CBS speelde met het idee om een radio detective op poten te zetten van
een uur lang waarin de luisteraars hun kennis en kunde konden meten met die van de
hoofdrolspeler. Hij zocht een schrijversteam dat op wekelijkse basis hiervoor een script
kon afleveren... Toenertijd waren er reeds een aantal radiohelden zoals bvb.The Shadow
maar niet echt een radiodetective. Zachary was niet echt een kenner in het genre en werkte
zich door de hedendaagse fictie om na een verhaal of 200 op Ellery Queen
te stoten. Daar vond hij zijn idee terug van de uitdaging aan de luisteraar. Hij boodt de
neven de bescheiden som van $25 per week aan waarvoor ze dan een mysterie van één uur
moesten afleveren op wekelijkse basis! Naar alle waarschijnlijkheid was het potentiële
publiek het uiteindelijke argument om 'ja' te zeggen. Ze kregen de kans om de knepen van
het vak eerst te leren bij een twee andere series. Een van deze was Alias, Jimmy
Valentine (1937-1939) vaag gebaseerd op een kortverhaal van de hand van
O.Henry over een 'bekeerde' kluizenkraker en met Bert Lytell in de hoofdrol. Ondanks het feit dat ze op een wekelijkse basis scripts
schreven, is dit enkel van de uitzending van 21 november1938 een
vaststaand feit. Waarschijnlijk was dit ook hun laatste bijdrage tot de
serie. De
andere serie was het befaamde 'The Shadow'. Francis M.Nevins
vroeg Dannay ooit meer details hierover maar Dannay scheen zich niet
precies te herinneren aan welke scripts hij en Lee hun medewerking verleenden
noch wie er
in hun uitgezonden verhalen de hoofdrol speelde (Orson Welles of Bill Johnstone).Ondertussen
werd duidelijk dat hun medewerking zich situeerde gedurende de eerste vijf
seizoenen van de Bill Johnstone-era. Edith Meiser, script editeur voor de
serie, plaatste de neven onder contract omdat "...ze hun
verhalen had gelezen en zichzelf gelukkig prees dat ze voor hen wilden
werken. We gaven hen een modelscript en ze begonnen te werken." (William
Nadel) Na een mooi staaltje deductie was Nadel in staat de
mogelijke scripts te reduceren tot de volgende 8 tot 11 scripts:
"Shyster Payoff"
11-06-38
"Black Rock"
11-13-38
"Fountain of Death"
11-27-38 niet beschikbaar voor evaluatie*
"Murder in E Flat"
12-04-38
"Murder by
Rescue" 12-11-38 niet beschikbaar voor
evaluatie*
"Give Us This Day"
12-25-38 niet beschikbaar voor evaluatie* )
"Valley of the
Living Dead" 01-22-39
"The Ghost of Captain
Bayloe" 02-05-39
"Friend of Darkness"
02-19-39
"Sabotage by Air"
03-05-39
"Can the Dead Talk?"
03-19-39
* De universiteitsbibliotheek van
Syracuse heeft deze scripts in bezit
Ze
verschenen echter wel als Mr.Ellery en Mr.Queen in een half spel half panel show genaamd Author!
Author! dat zijn debuut maakte op 7 april 1939. Deze uitzendingen, die
ze zelf bedachten en verkochten aan Mutual Network, begonnen steeds met
een gedramatiseerde versie van een bepaalde onverklaarbare gebeurtenis. De moderator
(eerst Ogden Nash, later vervangen door S.J.Perelman) daagde dan elk van de vier
panelleden uit om er een gepaste verklaring voor te vinden die steek hield... Naast de
neven maakten verscheidene mediafiguren hun opwachting in het programma Dorothy Parker,
Fannie Hurst, Heywood Broun, Moss Hart en George S.Kaufman, Marc en Carl Van Doren,
Erskine Caldwell, en Quentin Reynolds om er maar enkele te noemen. Nadat deze 'oplossingen'
werden gedebiteerd werden ze bekritiseerd door de andere panelleden. Ook de luisteraar kon
zijn steentje bijdragen door oplossingen in te sturen die dan, indien in de uitzending
gebruikt, konden rekenen op een $25 beloning betaald door sponsor B.F.
Goodrich Rubber Co. Een voorbeeld hiervan uit het eerste programma: "Een
jongeman arriveert op de lezing van het testament van zijn oom. Deze enige
erfgenaam zit diep in de gokschulden. Het testament plaatst hem voor de
keuze:: neem 10000 $ in baar geld of de inhoud van een envelope. Hij opent
de envelope, die leeg is, onbeschreven en waarop geen postzegel
hangt. 'Ik neem de envelope,' zegt hij." In de oplossing die Dannay
voorstelde had de jongeman zijn oom vergiftigd door het gif met de gom op
de envelope te mengen. Z'n oom had hem, voor zijn dood, de keuze gegeven
tussen het vernietigen van het bewijs van zijn misdaad of het aanvaarden
van het geld met het risico om te worden ontmaskerd. De panelleden werden
verondersteld dit soort oplossingen ter plaatse te verzinnen terwijl ze
werden aangevallen door de andere panelleden. Deze vrij mechanische manier
van aanpakken mag dan wel een kolfje naar de hand van Dannay zijn geweest
maar voor dit toenertijd vrij gedurfde
format was het publiek er niet echt klaar. Het waren dan ook vooral de panelleden die
er plezier aan beleefden en het kan zich nog enigzins verrassen beroepen op
een vol jaar in de ether.
Ondertussen bij CBS verzamelde Zachary een team rond het EQ-gegeven. Om meer vrouwelijke
publiek aan te trekken beslisten Dannay, Lee en Zachary om een nieuwe figuur aan de series
toe te voegen Ellery's secretaresse Nikki Porter.
Zij werd eerst gespeeld door de mooie
Marion
Shockley waarmee Zachary ook in het huwelijk
trad. De analogie met de 'Uitdaging aan de Lezer' werd bewerkstelligd door de actie stil
te zetten en de cruciale vraag aan het panel van bekenden (later onbekende luisteraars) te
stellen. Daarna ging het verhaal verder en kwam de misdaad en dader aan het licht.
In 1939 startte , bij CBS, de Columbia Workshop net
zijn tweede seizoen. De Workshop was de eerste om met het format van radio
drama te experimenteren...ze voegden hier de
belangrijke componenten
geluidseffecten
en muziek toe aan goede script en wisten zo de medewerking van vele
sterren te strikken. In de eerste jaren schreef ook Bernard Herrmann voor
de workshop. Herrmann
, één van de meest vernieuwende componisten op radio
zou ook de eerste Ellery Queen radio series van muziek voorzien...
De Columbia Workshop 2de serie had als zijn 7de episode "The Great
Microphone Mystery" een 30-minuten durende aflevering uitgezonden op 5
oktober 1939. Met als ondertitel Ellery Queen Mystery "The Case of
the Mysterious Leap Year" en werd heruitgezonden op 29 februari 1940.
Hierin werden verscheidenen CBS personaliteiten
opgevoerd, bijgestaand door hun respectieve
echtgenotes, om hun levensrol uit te beelden.
Burgess Meredith, Beatrice Kay, Howard Barlow, John Reed King, Mel Allen,
Earle McGill, Norman Corwin, Nila Mack, Ted Husing, David Ross, Robert
Trout, Kitty Trout, Mrs. Linton Wells, Ray Bloch (muzikaal
regisseur), Phil Cohen (regisseur),
John Fitzgerald (regisseur), Paul Phillips (schrijver),
Ted de Corsia, Mrs. George Fielding Eliot en
Hugh Marlowe.
(lees meer...)
|